Στην ημερήσια διάταξη της τακτικής συνεδρίασης της Δημοτικής Επιτροπής Κω, την Τρίτη 21 Ιουλίου, δύο θέματα ζητούν χρηματοδότηση από το Ταμείο Αλληλεγγύης: το ένα για «προμήθεια οχημάτων και μηχανημάτων έργου για την ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας του Δήμου Κω», το άλλο για «ανακατασκευή Δημοτικού Γηπέδου Ποδοσφαίρου Πυλίου “Δημήτριος Ρούφας”».
Πριν κρίνει κανείς την ουσία των δύο αιτημάτων, χρειάζεται μια μνήμη. Τον Νοέμβριο του 2019, ο ίδιος Δήμαρχος, Θεοδόσης Νικηταράς, βρέθηκε τα μεσάνυχτα στο λιμάνι της Κω μαζί με στελέχη της δημοτικής αρχής και δημοτικά μηχανήματα, για να εμποδίσει την αποβίβαση προσφύγων και μεταναστών που έφταναν από το Καστελλόριζο. Το πλοίο τελικά αναχώρησε χωρίς να δέσει, με προορισμό τον Πειραιά. Ο ίδιος ο Δήμαρχος το ανακοίνωσε δημόσια, ως πράξη αντίστασης της τοπικής κοινωνίας απέναντι στη μεταφορά μεταναστών στο νησί.
Αυτή ήταν η στάση του Δήμου όταν το ζήτημα ήταν αν θα δεχτεί ανθρώπους. Σήμερα, το ζήτημα είναι αν θα δεχτεί χρήματα και εκεί η πόρτα ανοίγει διάπλατα. Το Ταμείο Αλληλεγγύης υπάρχει επειδή υπάρχει η Κλειστή Ελεγχόμενη Δομή στην Κω, δηλαδή επειδή υπάρχουν μετανάστες στο νησί. Ο ίδιος Δήμος που έκλεισε το λιμάνι για να μην μπουν άνθρωποι, σήμερα καταθέτει αίτημα στο ίδιο υπουργείο για να μπουν χρήματα, με αφορμή ακριβώς αυτούς τους ανθρώπους. Η αρχή είναι μία, όχι στο βάρος, ναι στο αντίτιμο.
Και δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η στροφή γίνεται τώρα. Οχήματα και μηχανήματα που θα κυκλοφορούν ορατά σε όλο το νησί, γήπεδο που θα «κόβει κορδέλα» σε ένα χωριό-κλειδί, και τα δύο έργα κουμπώνουν βολικά καθώς ο Δήμος μπαίνει σταδιακά σε προεκλογική περίοδο ενόψει του 2028. Το Ταμείο Αλληλεγγύης, που θα έπρεπε να είναι εργαλείο αποκατάστασης για όσους πληρώνουν το βάρος της Δομής, μετατρέπεται σε βιτρίνα έργων για την επανεκλογή της δημοτικη αρχής!
Το γήπεδο του Πυλιού, του χωριού που ζει δίπλα στη Δομή και εισπράττει καθημερινά το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων του hot spot, μπαίνει σαν δεύτερο θέμα, στην ίδια συνεδρίαση, σαν να είναι ισοδύναμο μιας απλής προμήθειας, δηλαδή σαν ένα ακόμα κομμάτι σε μια λίστα έργων προεκλογικής βιτρίνας, και όχι σαν στοχευμένη αποκατάσταση για όσους πραγματικά επιβαρύνονται.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι το θέμα αυτό θα κληθούν να ψηφίσουν και δημοτικοί σύμβουλοι που ζουν στο Πυλί, άνθρωποι που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, γιατί το ζουν καθημερινά, τι πραγματικά σημαίνει η γειτονιά με τη Δομή. Είναι σε αυτούς που πέφτει η ευθύνη να κρίνουν αν αυτό που φέρνει η δημοτική αρχή στο τραπέζι αντιστοιχεί πραγματικά στο βάρος που σηκώνει το χωριό τους, ή αν είναι απλώς ένα ακόμα κονδύλι που περνάει ανάμεσα σε άλλα, χωρίς ουσιαστική συζήτηση.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν χρειάζονται οχήματα ή αν χρειάζεται ανακατασκευή το γήπεδο «Δημήτριος Ρούφας». Το ερώτημα είναι με τι πρόσωπο μια δημοτική αρχή που το 2019 έκλεισε το λιμάνι στους μετανάστες, σήμερα απλώνει το χέρι για τα χρήματα που η παρουσία τους δικαιολογεί, τη στιγμή ακριβώς που μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο ενόψει των εκλογών του 2028.
Ταμείο Αλληλεγγύης: Χθες έκλειναν το λιμάνι στους μετανάστες, σήμερα ανοίγουν το χέρι στα λεφτά τους
