Με αφορμή το νέο «πράσινο φως» που δίνεται για την προώθηση του αιολικού πάρκου στη Νότια Ρόδο, δεν μπορώ παρά να εκφράσω τον έντονο προβληματισμό μου.
Ο Δήμος Ρόδου γνωμοδότησε. Οι Τοπικές Κοινότητες γνωμοδότησαν. Οι κάτοικοι εξέφρασαν ξεκάθαρα τη θέση τους. Κι όμως, για ακόμη μία φορά, οι διαδικασίες προχωρούν σαν οι γνωμοδοτήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην έχουν καμία ουσιαστική αξία.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί καλούμαστε να γνωμοδοτούμε, όταν οι αποφάσεις φαίνεται να λαμβάνονται χωρίς εμάς;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να είναι διακοσμητικός θεσμός. Η διαβούλευση δεν μπορεί να γίνεται μόνο για να τηρείται ο τύπος. Όταν οι γνώμες του Δήμου και των τοπικών κοινωνιών αγνοούνται επανειλημμένα, κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Η πρόταση μου είναι ξεκάθαρη:
• Να αποκτήσει η γνώμη του Δήμου και των άμεσα επηρεαζόμενων Τοπικών Κοινοτήτων πραγματικό θεσμικό βάρος στα μεγάλα έργα.
• Κάθε κρατική υπηρεσία που επιλέγει να αγνοήσει αρνητικές γνωμοδοτήσεις να υποχρεούται να το αιτιολογεί δημόσια και αναλυτικά.
• Για έργα που αλλάζουν μόνιμα τον χαρακτήρα μιας περιοχής, να μην μπορεί να δίνεται οριστική έγκριση χωρίς σοβαρή, ειδική και δημόσια αιτιολόγηση όταν το Δημοτικό Συμβούλιο και οι τοπικές κοινωνίες έχουν εκφράσει τεκμηριωμένα την αντίθεσή τους.
Οι αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον των τοπικών κοινωνιών δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην τους. Οφείλουν να βασίζονται στον διάλογο, στη συμμετοχή, στη συναίνεση και στον ουσιαστικό σεβασμό της βούλησης των ανθρώπων που ζουν και δημιουργούν σε κάθε τόπο. Μόνο έτσι ενισχύεται η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και διασφαλίζεται πραγματικά το δημόσιο συμφέρον.