Υπάρχει ένα είδος πολιτικής αναισχυντίας που δεν ντρέπεται καν να κρυφτεί.
Πέρυσι ο Δήμος Κω φύτεψε πεύκα στην πλατεία κάτω από το Δημαρχείο. Με ανακοινώσεις, με φωτογραφίες, με την αυτάρεσκη επίδειξη μιας διοίκησης που παίζει «πράσινη πόλη» για κατανάλωση. Φέτος, δύο από αυτά τα πεύκα κόπηκαν. Στη θέση τους, τραπεζοκαθίσματα.
Η εντολή φέρεται να δόθηκε από τον πρόεδρο της Κοινότητας, έναν λειτουργό που κινείται εδώ και καιρό σαν να μην υπάρχουν θεσμοί, νόμοι ή λογοδοσία. Χωρίς απόφαση. Χωρίς ψηφοφορία. Χωρίς τίποτα. Η πλατεία κάτω από το Δημαρχείο ως προσωπική αυλή.
Αλλά ας μην ξεγελιόμαστε με τον αποδιοπομπαίο τράγο.
Ο κ. Νικητάρας κάθεται από πάνω. Κυριολεκτικά. Τα παράθυρα του Δημαρχείου κοιτάνε ακριβώς εκεί. Και ο Αντιδήμαρχος Πρασίνου κ. Δουδούς, αυτός που έχει μετατρέψει τη φύτευση και ξεφύτεμα δέντρων σε αδιαφανές επαγγελματικό χόμπι εις βάρος του δημοσίου χρήματος, δεν είδε τίποτα. Δεν είπε τίποτα. Δεν έκανε τίποτα.
Αυτή η σιωπή δεν είναι αμέλεια. Είναι συνενοχή.
Η δημοτική αρχή έχει αποφασίσει ότι οι δικές της αποφάσεις ισχύουν μόνο όταν δεν παρεμποδίζουν μια βολική εξυπηρέτηση. Τα δέντρα φυτεύτηκαν για τις φωτογραφίες. Κόπηκαν για το ρουσφέτι. Και ο Δήμαρχος το γνωρίζει.
Δύο πεύκα. Κάτω από το Δημαρχείο
Η.Ξ