Πήγα σε ένα γιατρό και μου είπε να μην έχω άγχος. Περίμενα να μου συνταγογραφήσει τον τρόπο αλλά απλά μου είπε να ζω την κάθε μου μέρα σαν να είναι η τελευταία. Ξέρω.. κλισέ. Αν το καλοσκεφτείς όμως έχει νόημα…
Εγώ από την άλλη γιατρός δεν είμαι οπότε δεν θα σου πω να μην έχεις άγχος. Ούτε μπορώ να σου πω τι κάνεις κι έχεις άγχος. Μπορώ όμως να σου πω τι ΔΕΝ κάνεις κι έχεις άγχος.
Κι αυτό που ΔΕΝ κάνεις είναι να κάνεις διάλειμμα. Ν’ αδειάζει το κεφάλι για λίγα λεπτά την ημέρα. Όχι, όταν κοιμόμαστε το μυαλό δεν αδειάζει, ο εγκέφαλος δουλεύει σε πολύ σημαντικές απ’ όσο έχω διαβάσει εργασίες. Οταν κοιμόμαστε κάνει διάλειμμα το σώμα για να αφήσει τον εγκέφαλο να δουλέψει πάνω του. Αλλά όλοι και όλα χρειάζονται διάλειμμα. Το μάθαμε από το σχολείο όταν οι πολλαπλασιασμοί βουτούσαν αγκαλιά τα ρήματα και τρέχανε αδέξια έξω από το παράθυρο. Μέναμε εμείς να τους κοιτάμε σαν χάνοι περιμένοντας να χτυπήσει το κουδούνι να τους ακολουθήσουμε. Ναι, το διάλειμμα ήταν το σπουδαιότερο μάθημα που πήραμε αλλά δεν μάθαμε. Μείναμε αιώνιοι μετεξεταστέοι.
Και πως θα κάνεις διάλειμμα τον εγκέφαλο; τι κουδούνι να βαρέσεις για να μη φτάσεις να βαρέσεις κεφάλι σε τοίχο;
Το μυαλό μας είναι τόσο καλό που του αρκεί έστω για λίγο να στρέφει την προσοχή του αλλού για να ξεκουραστεί. Σε ένα ηλιοβασίλεμα που θα σε κάνει να αναρωτηθείς για την αέναη κίνηση του ήλιου στο σύμπαν, σε μια μουσική που θα σε κάνει να συντονίζεσαι με συχνότητες πολύχρωμες και μαγικές, σε μια αγκαλιά, σε μια γυμναστική που θα χρειαστεί τον εγκέφαλο για να αναπτύξει τεχνική, σε ένα άι σιχτίρ σε ότι σου λερώνει το χαλάκι που έχεις με φροντίδα στρώσει στην είσοδο της ψυχής σου, σε ένα καφέ με φίλο, όχι για να σε ακούσει αλλά για να τον ακούσεις εσύ και να βγεις από σένα για λίγο. Αντε, να σε ακούσει κι εκείνος, μήπως κι αν ακούσεις τα προβλήματά σου δεις πόσο μικρά είναι. Γενικά, οτιδήποτε σε κάνει να νομίζεις ότι έχει σταματήσει ο χρόνος, είναι διάλειμμα.
Σταμάτα λοιπόν ότι κάνεις και χόρεψε. Τραγούδα, Ζωγράφισε. Φίλα.
Κάνε διάλειμμα.
Βίκυ Θεολόγη